Ciccillu lentu lentu
’N’anima longa, sicca, patùta
’na bannèra mmànu ‘u vèndu,
’na scala a fatica sagliùta:
chissu fui Ciccillu lendu lendu
’Nu varòni ‘i mali
jttatu ‘nderra ‘i scali.
Mali ca, arrassusìa
chiamàvinu ‘pilissìa.
Sicutàtu e cazziàtu
sfuttutu e lassàtu
cacàgliu pirùtu
’nu fissa futtùtu.
Sckuma pi vucca
e sigaretti accucchiàti
’nu bascu pi parrucca
e i cazùni pisciàti.
Un’anima lunga, secca, patita
una bandiera in mano al vento,
una scala a fatica salita:
questo fu Ciccillo lento lento.
Un mucchio di male
gettato ai piedi delle scale.
Male che mai sia
chiamavano epilessia.
Scacciato e cazziato
sfottuto e abbandonato
tartaglio deperito
un fesso spacciato
Bava alla bocca
e sigarette accattonate
un basco per parrucca
e pantaloni pisciati.
Lascia un commento